Dinsdag 20 februari 2007

Vanochtend al vroeg met de motor naar Ma gegaan. Meteen toen ik bij haar binnenkwam wist ik al dat er iets niet goed was. Ma lag half op de bank, half ernaast. Ze sliep, en toen ik haar wakker maakte was ze heel erg verward, en bleef dat de uren daarna.
Ze gebruikte rare woorden/zinnen die ik niet begreep ("ik heb kiespijn in mijn hoofd" en "ik heb last van de zwam in mijn arm" en "de bonnen van de straat moeten worden opgehaald" enz. enz.) Maar af en toe sprak ze wél verstaanbaar maar in een verkeerde (vroegere) context. B.v. : "waar is Pa, is die nog op zijn werk?", en "hoe laat komt Pa thuis, ik maak me zorgen", en "heb jij m'n moeder nog gesproken gisteren voor het geld?"
Ik voelde me heel erg verdrietig, wist niet te antwoorden op dit soort vragen. Heb op een gegeven moment Ingrid gebeld om raad/advies. Die is nuchterder dan ik ben, net als Bettie. Ze raadde me aan om er toch de huisarts bij te halen. Dat vond ik eigenlijk zelf ook al, dus heb ik de huisarts gebeld. Die kwam een uurtje later (om een uur of 12.30). Ik had Bettie ook ingeseind, en die wilde ook komen. Toen de huisarts uiteindelijk kwam, was Ma al weer bijna helemaal teruggekomen uit haar verwarring. De huisarts was een vervanger, omdat Dr. Broerse op vakantie was. De vervanger was een knorrige, nare man. Toen Heléne (die er ook was) aan de dokter vroeg of hij ook even naar de longen kon luisteren omdat Ma benauwd was, zei hij: "ja hoor eens, ik ben geroepen voor een mogelijke Tia, niet om naar de longen van deze mevrouw te luisteren"). Als ik niet het belang van Ma voor ogen had gehad, had ik hem op dat moment zeer gewelddadig de deur uit geschopt... Maar nu viel ik Heléne bij, en bedankte de dokter zelfs toen hij met veel gezucht en gemopper naar Ma's longen had geluisterd. De klootzak, ik moest me zó (in het belang van Ma) inhouden!.
Mijn gevoelens over het feit dat Ma inmiddels zo was opgeknapt waren heel dubbel. Aan de ene kant natuurlijk blijdschap omdat het met Ma beter ging, aan de andere kant spijt dat de dokter niets kon konstateren. Geloofde hij mij wel? Komt hij de volgende keer wel als ik hem er bij roep? Zou het niet beter zijn geweest als hij er eerder was geweest en Ma "slecht" had gezien zodat er serieus zou zijn gekeken naar de mogelijkheid van een Tia?.
Ook voelde ik me schuldig tegenover Betteke. Was die in Alphen gekomen terwijl het niet nodig was? Ze doet al zoveel!
Om 14.00 zijn Bettie en ik weggegaan, Ma ging toen slapen. Ik voelde me gesloopt. Ik was blij dat ik met de motor was, want ik kreeg een gigantische file, maar kon er dus lekker langs/tussendoor crossen.
Hjalmr was weer bijzonder vrolijk vandaag. Dat draagt er in zeer grote mate toe bij dat ik overeind blijf.
Hildr is vanmiddag naar René geweest, en is vanavond met René gaan rock-n-roll dansen in Purmerend.
Ik ben meteen naar bed gegaan toen ik thuiskwam, met knallende koppijn. Was gelukkig verdwenen toen ik om 19.00 wakker werd.
Vanavond nog even naar Carla geweest. We hebben lang gepraat over Cliff. Cliff is nu voor 97 % blind... Er is geen operatie mogelijk...