Woensdag 28 februari 2007

Vanochtend naar Ma gegaan. Ma had een héle slechte dag. Ze wilde eerst niet uit bed komen, maar toen Bettie (niet zus Bettie, maar gelijknamige verzorgster) later kwam wist die haar uit bed te praten. Ma zei heel weinig, en áls ze wat zei was het onbegrijpelijk wartaal. Ze gebruikte woorden die op zich "goed" waren, maar iets anders voorstelden. B.v. "Ik heb steeds m'n hand in mijn wang, en dat doet pijn".
Op een gegeven moment ging ze de bergings(kleren)kast in, en zei: ik ga plassen. En dan zei ik: Ma, ga mee, dan breng ik u naar de WC. Maar dan zei ze: jassen? In de WC? en werd bozig (maar niet op mij hoor).
Het kostte dan héél veel geduld en tact om haar naar de WC te praten. Ik ben erg lang gebleven, ook om te zorgen dat ze genoeg at en dronk. Op een gegeven moment ging ze slapen en wilde mij weg hebben.
Ik heb toen gewacht totdat ze sliep en ben toen nog wat gaan rommelen (afwasmachine leeggeruimd, opgeruimd, briefje voor de verzorging geschreven, huisarts en apotheker gebeld, enz).
Daarna ben ik weggegaan, maar ik zat in de auto op de terugweg met de tranen in mijn ogen.
Hoe kan iemand in een god geloven? Een god die toestaat dat iemand die altijd in- en in- goed is geweest, zó moet lijden, god bestaat niet of is een duivel!
Wát zelfbeschikking, wát kwaad, wat Eva, lulkoek!
Na terugkomst in Koog ben ik eerst lang Banjo (die inmiddels op springen stond natuurlijk) lang wezen uitlaten, waar ik écht van genoot. Stokken gooien, ballen gooien, hij ging er hélemaal voor! Ik wou dat mensen de onschuld en pret van dieren hadden!
Daarna boekbestellingen ingepakt en weggebracht, boodschappen gedaan, en toen was al snel 17.00 en ben ik (volledig uitgekakt) op de bank gaan liggen, wachtend op de thuiskomst van Hannie.
Hildr was in Amsterdam (2 uurtjes college en daarna uitgaan/uit eten met vrienden), en we aten dus met z'n drietjes. Na het eten is Hjalmr nog lang samen met mij bezig geweest met het verder instellen van al de TV-kanalen. Eigenlijk: ik keek en hij deed het. Hij heeft alles zó snel door!
Ondertussen zaten we gezellig te kletsen. Leuk hoor! Een verademing, ik ben zó blij dat het nu zo goed gaat met Hjalmr! Ik had én hjalmr zo-als-hij-was én Ma-zoals-ze-nu-is- NIET tegelijkertijd willen hebben!