Maandag 5 maart 2007

Vanochtend kreeg ik een telefoontje van Bettie dat het niet goed met Ma ging. Ze was vannacht gevallen, en met haar hoofd op de TV terechtgekomen. Een hoofdwond, die gehecht moest worden. Ma moet wel elk uur wakkergemaakt worden om te kontroleren of ze niet wegzakt. Bettie doet het vandaag tot 23.00, daarna neemt de thuiszorg het over tot morgenochtend 07.30, daarna neem ik het over. Arme Ma, zo'n lijdensweg wens je je ergste vijand niet toe, maar als het zo'n lief mens overkomt, komt het over als een stomp in je maag...
Hannie is het gelukt dat we al het geld terugkrijgen voor de TV. Zij is daar ook veel beter in dan ik. Ik wordt dan altijd pissig/agressief, zij heeft een soort dwingende vasthoudendheid waarmee ze iedereen overruled, desnoods (zoals vandaag) door steeds de volgende laag omhoog van het bedrijf per telefoon te pakken te krijgen, en te dreigen met alles wat er mogelijk is, van advocaat tot consumentenbond... Nu de DVD-recorder nog, want daarvan doet het keuzemenu het niet...
Hjalmr is vanmiddag weer met vrienden wezen pokeren, ik hou mijn hart vast.
Vanavond moest hij vanaf 22.00 werken, hij is dan morgenochtend om 06.00 terug met de auto, en ik ga dan onmiddelijk naar Ma.
Hjalmr was erg vrolijk vandaag. Godzijdank nog steeds! Hij had eten voor vannacht voor hemzelf gehaald bij de toko in Zaandam. En hij heeft ook weer een nieuwe voorraad Madam Jeanet voor me meegenomen! Dat vind ik zo attent van hem!
Hannie heeft de hele dag gewerkt (de telefoontjes over de TV zijn dus allemaal gepleegd in "de baas zijn tijd")
Hildr heeft vanochtend gewerkt op de Brijder, is daarna college gaan lopen op de UVA, en is daarna naar een lezing in Amsterdam geweest van de advocate Böhler.
Daarna is ze 5 minuten thuisgeweest, en is toen naar René vertrokken.
Voor het eten heb ik een tijd met Margaret gepraat. Ze baalt er erg van dat Ruud (terwijl hij niet werkt) nooit boodschappen wil doen, terwijl zíj overdag werkt... Maar wat moet ík daar nu over zeggen? Het zijn mijn zaken niet. En toen ik vroeg of zij het daar met Ruud over had gehad, zei ze: "O nee, dan wordt hij kwaad!" Leve de emancipatie!
Na het eten kwamen Gea en Richard even langs om e.e.a. te regelen over de kostenverdeling van de slobben. Ik heb gezegd dat ik gewoon de helft wilde betalen (hoewel wij daar niet toe zijn verplicht). Een goede buur is n.l. véél belangrijker dan een verre vriend! En hij heeft het financieel erg moeilijk na zijn ontslag!
Toen Richard en Gea vertrokken kwam Lianne langs. Zij wordt een beetje kind aan huis, vooral na vorige week, toen ik "een oogje" op Lianne en Melanie (en Gino) heb gehouden... Ze kwam vertellen dat ze eergisteren samen met zus Melanie een zwaar auto-ongeluk had gehad. Ze zijn er beiden relatief goed afgekomen, maar de auto is total-loss. Wat ben ik blij dat het niet gebeurd is in de week dat ze "onder mijn hoede" waren...